Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

Της νιότης χρώματα: ο Μικρός Ήρως


Σας το είπα: μεγάλωσα με τη Μανίνα και την Κατερίνα. Ο Μικρός Ήρως δεν ήταν του καιρού μου. Ο ατρόμητος έφηβος Γιώργος Θαλάσσης, η Κατερίνα, αθεράπευτα ερωτευμένη στα κρυφά με τον μικρό ήρωα, και ο αιωνίως πεινασμένος Σπίθας, γεννήθηκαν το 1952 από τον Στυλιανό Ανεμουδουρά, που έγραφε τα κείμενα, και τον Βύρωνα Απτόσογλου, που έκανε τα σκίτσα.


Γερμανοί, Ιταλοί και Βούλγαροι ήσαν οι εχθροί που τα τρία Ελληνόπουλα πολεμούσαν με αυταπάρνηση και θάρρος.
Το περιοδικό αγαπήθηκε από μικρούς και μεγάλους, που μάθαιναν μέσα από αυτό να αγαπούν την πατρίδα και να ξεπερνούν τα τραύματα του πολέμου και του εμφυλίου. Επανεκδόθηκε πολλές φορές, διασκευάστηκε για το θέατρο, τραγουδήθηκε με νοσταλγική διάθεση από τον Λουκιανό Κηλαηδόνη:

video

Όσο για μένα, αν και δεν τον διάβασα στην ώρα του, τον διάβασα πολλές φορές όταν μεγάλωσα. Κι ακόμα και τότε, δεν μπόρεσα να αντισταθώ στη συγκίνηση, στην τρυφερότητα και στην περηφάνια που με γέμιζε.

Πηγή για την εικόνα:

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

Της νιότης χρώματα: περιοδικά για κορίτσια


Είμαι παιδί που μεγάλωσε με τη Μανίνα και την Κατερίνα. Ξέρετε, τα εικονογραφημένα περιοδικά της δεκαετίας του ‘70 που απευθύνονταν αποκλειστικά σε κορίτσια, τα οποία επιτέλους πήραν τη revanche από τα αγόρια που είχαν ανέκαθεν τα δικά τους αγορίστικα περιοδικά.


Κόστιζε 3 δραχμές η Μανίνα και θυμάμαι ακόμη το μεγάλο σχήμα της και τα χαριτωμένα πρώτα της εξώφυλλα: ξανθά γαλαζομάτικα κοριτσάκια με φακιδούλες που φορούσαν λουλουδάτα φορέματα,  καυτά σορτσάκια, μοντέρνα καπέλα και κομψά φουλάρια. Λίγο αργότερα η εβδομαδιαία Κατερίνα πήρε τη σκυτάλη. Ρομαντικές αισθηματικές ιστορίες, συνεντεύξεις αγαπημένων ηθοποιών, αφίσες, μόδα, κι ένα  σωρό άλλα ενδιαφέροντα για τα μοντέρνα κορίτσια της εποχής.


Μαζευόμασταν τα κορίτσια στο διάλειμμα, κάτω από τα γεμάτα περιέργεια βλέμματα των αγοριών, και συζητούσαμε για τις αγαπημένες μας ηρωίδες, σχολιάζαμε, προβλέπαμε τις θα συμβεί με τους έρωτές τους, με τις φιλίες τους. Πηγαίναμε μαζί τους εκδρομές, κάναμε πατινάζ, χορεύαμε τους χορούς της μόδας, ερωτευόμασταν. Φορούσαμε κι εμείς στα κρυφά τα ρούχα της μαμάς μας, βάζαμε ψηλοτάκουνα, δοκιμάζαμε να βαφτούμε. Μπαίναμε στον κόσμο των χάρτινων εκείνων κοριτσιών, ανύποπτες πόσο αλλιώτικος ήταν από τον πραγματικό κόσμο, αυτόν στον οποίο εμείς θα ζούσαμε.
Αργότερα κυκλοφόρησαν κι άλλα κοριτσίστικα περιοδικά. Κανένα όμως δεν κατάφερε να βγάλει από την καρδιά μας τη Μανίνα και την Κατερίνα
Κάποια τεύχη τους τα κράτησα χρόνια πολλά. Κι έπειτα, μια μέρα, σπουδασμένη, παντρεμένη και μητέρα πια, αποφάσισα η ανόητη ότι μεγάλωσα, και τα πέταξα. Κι όμως, σήμερα θα ήθελα να τα ξανακρατήσω στα χέρια μου και να ξαναγευτώ –αν θα ήταν δυνατόν- τη μαγεία τους, που μάλλον δεν έχει σχέση με τα ίδια και το κάπως χαζοχαρούμενο περιεχόμενό τους, αλλά με τα χρόνια της νιότης, της τρυφερότητας και της αθώας ματιάς για τον κόσμο.

Πηγές για τις εικόνες: